0

Desde las 20h del viernes 1 febrero al 8 marzo en Sala Rivas Briones, Vilagarcía. Entrada libre.

Mostra que pretende ser unha mirada evocadora da vida de Rosal√≠a e da s√ļa obra. A trav√©s de fotograf√≠as percorre paisaxes biogr√°ficos de Rosal√≠a de Castro.

Días: 01feb, 02feb, 03feb, 04feb, 05feb, 06feb, 07feb, 08feb, 09feb, 10feb, 11feb, 12feb, 13feb, 14feb, 15feb, 16feb, 17feb, 18feb, 19feb, 20feb, 21feb, 22feb, 23feb, 24feb, 25feb, 26feb, 27feb, 28feb, 29feb, 01mar, 02mar, 03mar, 04mar, 05mar, 06mar, 07mar, 08mar
febrero 2019

A Rosal√≠a de Castro de Xurxo Lobato. 


Cada visita que se lle fai √° figura de Rosal√≠a de Castro, sexa literaria, musical ou pl√°stica, resulta regularmente satisfactoria e novidosa. Rosal√≠a ten multitude de portas nas que o visitante pode petar, m√ļltiples estancias nas que dialogar e encararse con ela, innumer√°beis fiestras desde as que ollar os seus duros e di√°fanos perf√≠s, firmemente esva√≠dos. Ningunha figura asociada a Galicia tivo e est√° tendo tantas visitas. O mundo da creaci√≥n art√≠stica escolleuna desde hai moito como primeira e f√©rtil interlocutora. E neste tempo, ademais, vivimos un novo e intenso remu√≠√Īo rosaliano.

E ben, c√≥mpre aqu√≠ precisamente, na espiral rosaliana actual, situar esta obra fotogr√°fica de Xurxo Lobato. O reco√Īecido fot√≥grafo coru√Ī√©s, m√°is ca unha visita ou un di√°logo con Rosal√≠a, o que fai no seu caso √© unha aut√©ntica viaxe coa padronesa.

Para esta magn√≠fica traves√≠a, Xurxo Lobato empr√©stanos a s√ļa singular ollada, selecciona imaxes e textos e emproa con firmeza no leme un rumbo nada doado pola vida e maila obra de Rosal√≠a de Castro adiante.

E √© que ao final, efectivamente, a lectura das imaxes √© unha acertada fusi√≥n dos referentes espaciais m√°is relevantes da biograf√≠a da autora con aqueloutros espazos que m√°is e m√°is intensamente poetizou. Porque si, porque Rosal√≠a √© unha poeta de espazos e paisaxes, como moi ben aqu√≠ se subli√Īa. Desde os interiores,sexan √≠ntimas estancias dom√©sticas da casa ou o teatro inmenso da Catedral de Compostela, ata os m√°is abertos e estarrecentes exteriores de Simancas ou das Bra√Īas de La√≠√Īo. Son espazos da vida e mais da obra da autora, pero tam√©n se retratan aqu√≠ espazos que evocan a vida de Rosal√≠a para os que autora non tivo textos expl√≠citos. Son aqu√≠ os marcos, que Xurxo Lobato remexe, o interior da Capela do Hospital Real de Santiago de Compostela, en cuxa p√≠a foi bautizada, e o sartego no pante√≥n de galegos ilustres en San Domingos de Bonaval, tam√©n en Santiago de Compostela, onde Rosal√≠a xace. Pero tam√©n viaxamos aqu√≠ ao Madrid da s√ļa mocidade, o das s√ļas primeiras aventuras literarias, o Madrid que a xunta para sempre con Murgu√≠a. E a√≠nda as√≠, non podemos deixar de evocar o Madrid de El caballero de las botas azules diante das fotograf√≠as da r√ļa da Ballesta ou do Canell√≥n de √Ālvarez Gato.

Cremos que Xurxo Lobato atopou un xeito moi acertado de elaborar art√≠stica e didacticamente un periplo tan complexo. Na vida e na obra, como aqu√≠ se mostra, os dous referentes espaciais de maior peso son Compostela e Padr√≥n. A Compostela m√°is gran√≠tica da Catedral e das camp√°s e das r√ļas, esas r√ļas de textura inconfundible no medio das chuvieiras, pero tam√©n a Compostela dos barrios, aqu√≠ protagonizada con acerto polo elemento m√°is vexetal da carballeira de San Lourenzo: a carriza, o couselo, os fentos, os carballos varias veces centenarios que aparecen como sombras xigantescas. E de Padr√≥n temos a Rosal√≠a de Padr√≥n, pero tam√©n a da Adina, cemiterio que ela cantara en poema inesquecible, a Rosal√≠a do La√≠√Īo de bra√Īas e do Lestrobe das Torres de Hermida, coa s√ļa vedraia parra de albari√Īas uvas; e mesmo a da Arret√©n, casa en que nacera s√ļa nai. En definitiva velaqu√≠ a Rosal√≠a da Terra de Iria, epicentro vital e literario, cantado desde Cantares gallegos a En las orillas de Sar, ese r√≠o que enche e irriga devalante e cuxas beiras retrata Xurxo con picado cenital en requintada homenaxe. Como √© l√≥xico, o autor detense durante a traves√≠a nun espazo senlleiro: a casa da Matanza. Primeiro chaves e poxigo e √≥ final a sa√≠da que d√° √≥ xard√≠n. Atopamos aqu√≠ a imaxe irreemprazable da fachada (portas, fiestras e balc√≥n soportado con columnas) e dos espazos interiores, √°s veces tratados de xeito especular ou con sedoso filtro de tea. O foco detense e substant√≠vase na rosa, na rosa no leito deitada,na rosa do cuarto coma se fose unha capela, na rosa Rosal√≠a de Galicia.

Precisamente un dos aspectos m√°is salientables desta obra, desde o noso humilde punto de vista, √© a escolla dos puntos de vista e tipos de plano de cada unha das imaxes. Como non evocar con poderosa forza diante do contrapicado heroico da torre de homenaxe derru√≠da das Torres de Oeste, que Xurxo aqu√≠ nos presenta, aquel poema da suicida vi√ļva de vivo que Rosal√≠a ergue no final de Follas novas! A texturada pedra da imaxe, aliada dos fungos, √© dunha forza extraordinaria. Porque c√≥mpre advertir que estamos diante de imaxes, e cremos que esa √© a clave da escolla do branco e negro, en cuxa po√©tica a textura ocupa un lugar principal. √Č este, pois, como a literatura de Rosal√≠a, un libro de m√ļltiples texturas. A da pedra, a dos ceos, a vexetal e a da auga. Catro elementos que se combinan de variadas maneiras pero que representan toda unha arquitectura da imaxe nesta obra. E volvendo √≥s tipos de plano cos que aborda Xurxo Lobato a s√ļa singradura pola vida e pola obra de Rosal√≠a c√≥mpre facer menci√≥n do reiterado uso do plano detalle. Planos detalle de petadores e fechaduras asociados √° porta, √° casa, √° vida. Plano detalle das camp√°s de Bastavales que nos deixan ver o lonxe (“cando de lonxe vos oio”) pola estreita pechadura do diafragma ou o plano detalle da fonte da casa grande materna para ilustrar a ant√≠tese permanente que representa a auga clara e l√≠mpida no mundo escuro dos adeuses (“Adios, r√≠os; adios,fontes”).

√Č este un libro sobre Rosal√≠a e o fot√≥grafo quere tratar a vida e maila obra de Rosal√≠a nesta acertada conxunci√≥n tam√©n retrata, sempre que pode, √° propia Rosal√≠a. Porque este tam√©n √© un libro de fotos de fotos de Rosal√≠a, de imaxes de imaxes danosa autora m√°is universal. E √© aqu√≠ onde Xurxo Lobato √© quen de capturar desde a Rosal√≠a en cer√°mica, Celta de Seoane ou Sargadelos, ou en pedra do Espol√≥n de Padr√≥n, √° Rosal√≠a en √≥leo inmortal de Brocos ou lapis de Portela, para chegar √° Rosal√≠a pop imitante de Warhol, contempor√°nea e menos sacralizada, no contexto popular e vivo da r√ļa.

En definitiva, o traballo que nos achega Xurxo Lobato representa unha nova ollada, un atractivo diálogo, unha fermosa viaxe sobre Rosalía, con Rosalía, por Rosalía.

Anxo Angueira, Presidente da Fundación Rosalía de Castro



Suscríbete a Arousa TV por correo


Publicar un comentario

 
Top